8. Ceza Dairesi

Hükümlü tarafından verilen 22.05.023 tarihli dilekçenin eski hale getirme ve temyiz taleplerini içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrasına göre hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Hükümlünün yokluğunda verilip 28.03.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü talep tarihinden önce 15.11.2021, 24.11.2021 ve 29.11. 2021 tarihli dilekçelerle uzlaşma yasasından yararlanmak istediği, taleplerinin reddine dair kararların usulüne uygun tebliğ edildiği, ayrıca 06.06.2022 tarihli dilekçeyle gerekçeli karar tebliğ istediği 07.06.2022 de tebliğ edilmek suretiyle öğrendiği anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün haklı sebebe dayanmayan eski hale getirme talebi ile temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.