8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Yeşilhisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.06.2017 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 02.10.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki mahkumiyete ilişkin hükümlerin çıkartılmasına ve sanığın beraatına cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısı'nın temyiz istemi; eksik araştırma ile usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; temyiz dışı sanık ...'ya ait telefon numarasının, Turkcell müşteri hizmetlerini araması ve IVR (Sesli yanıt sistemi) yöntemi ile katılanın kredi kartı bilgileriyle temyiz dışı sanık ...'a ve tanık S.T.'ye ait telefon faturalarının ödenmesi, temyiz dışı sanık ...'a ait telefon numarasının, tanık S.T.'nin cep telefonunu araması ve arayan kişinin "yanlışlıkla faturayı ödediğini, bu bedeli geri iade etmesini" tanık S.T.'den istemesi ve paranın geri iade edileceği hesap numarası olarak sanık ...'a ait banka hesap numarasını vermesi, tanık S.T.'nin durumdan şüphelenerek hesaba para iadesi yapmaması, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümde, sanık hakkında kurulan mahkumiyete ilişkin hükümlerin çıkartılmasına ve sanığın beraatına cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi ve aynı Kanun'un 303/1-a. maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında; İlk Derece Mahkemesi'nden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde Bölge Adliye Mahkemesi'nce duruşma açılmaksızın "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden; Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın, katılana ait kredi kartını, katılanın bilgisi ve rızası dışında kullandığına ilişkin dosya içerisinde delil bulunmadığı, ayrıca sanığın yargılama sürecinde alınan istikrarlı savunmasında atılı suçu işlemediğine yönelik aksi kanıtlanamayan savunması birlikte değerlendirildiğinde; Mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 02.10.2020 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.