8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İmamoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2021-13.09.2021 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.740,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay, sanığın katılanın İmamoğlu Kaymakamlığı Milli Emlak Şefliğinden 18.09.2019 tarihli kira sözleşmesi ile 10 yıllığına kiraladığı Hazine adına kayıtlı dava konusu taşınmazı sürüp ekmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2.Mahkemece sanığın hakka dayanmaksızın katılana ait taşınmazda malikmiş gibi tasarruf ederek ve katılan hak sahibinin yararlanmasını engelleyerek üzerine atılı suçu işlediği üzerlerine atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğu kabulü ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, katılan vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü madde ve birinci fıkrasında yapılan değişiklik ile kamu taşınmazlarına tecavüz eylemlerinde bu suçun oluşmayacağı, eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçesi ile sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine ilk derece mahkemesince mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Sanık hakkında kurulan hükümde, 01.11.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın katılanın İmamoğlu Kaymakamlığı Milli Emlak Şefliğinden 18.09.2019 tarihli kira sözleşmesi ile 10 yıllığına kiraladığı Hazine adına kayıtlı dava konusu 323 parsel sayılı taşınmazı sanığın sürüp ekmek suretiyle tecavüz ettiği belirtildiği anlaşılmıştır. Sanığın bir hakka dayanmaksızın katılanın kiraladığı taşınmazda malikmiş gibi tasarruf ederek ve hak sahibi katılanın yararlanmasını engellediği, üzerine atılı suçu hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin beraat kararı verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde karar verildi.