8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sütçüler Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdura karşı basit yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri kapsamında dava açılmıştır.

2.Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdura karşı gerçekleştirdiği iddia olunan basit yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi kapsamında beraatine karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin, 02.11.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, sanık hakkında mağdura karşı cebir, tehdit veya hile kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

Olay yerinde bulunan objektif tanık beyanlarının varlığı nedeniyle maddi delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanığın temyiz isteği;

Maddi delil bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın olay günü babası olan mağdur ...'ı elleri ile vurmak suretiyle yaraladığı ve bayıldıktan sonra sanığın mağdurun ellerini ve ayaklarını bağlayarak hürriyetinden yoksun kıldığı hususunda mağdurun beyanlarına itibar edilmediği ve tanıkların beyanları ile sanığın atılı suçu işlediğine yönelik cezalandırılmaya yeter kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgular ile ilgili olarak yapılan kovuşturmada sanık ...'ın, babası olan mağdur sanık ...'nın annesi olan Safiye'ye karşı gerçekleştirdiği kasten yaralama, hakaret içeren ve aile içindeki taşkın hareketlerinin ortaya çıkardığı öfke ve eleme bağlı olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralayarak, ellerini bağlamak suretiyle baygın şekilde havuz başına bıraktığı sabit olduğundan ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1.Olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın annesi olan ...'a mağdur tarafından gerçekleştirilen saldırıya öfkelenen sanığın mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralayıp ellerini bağlayarak cebir ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu gerçekleştirdiği hususunda mağdurun anlatımını doğrulayan adli muayene raporundaki bulgular nedeniyle sanığın üzerine atılı suçlamayı işlemediği hususundaki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 02.11.2021 tarihli ve 2021/828 Esas, 2021/2600 Karar sayılı kararında sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.