8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2021 tarihli iddianamesi ile, sanığın suç uydurma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli kararı ile, sanığın suç uydurma suçundan 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.İlgili kararın sanık tarafından istinafı üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.06.2023 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, kararda çelişki ve tekerrür hükümleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4.Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli kararı ile, sanığın suç uydurma suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5.İlgili kararın sanık tarafından istinafı üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, ek savunma hakkı verilerek, sanığın iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; avukatı olmadan ceza tayin edildiğine ve hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

1.Dava konusu olay, sanığın, 08.02.2020 ve 09.02.2020 tarihlerinde kolluğa müracaat ederek, 03.02.2020 tarihinde Huawei marka ve General Mobile marka cep telefonlarını, hastane çıkışında bindiği halk otobüslerinde düşürdüğünü beyan ederek iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

2.Sanığın şikayetine konu telefonlara ilişkin HTS kayıtları dosyadadır. HTS kayıtlarına göre, sanığa ait Huawei marka telefonun, 29.01.2020 saat 04:16'a kadar sanığın eşi adına kayıtlı telefon hattı ile kullanıldıktan sonra, aynı gün saat 04:29 mağdur ... adına kayıtlı telefon hattı ile, 03.04.2020 saat 20.15'te ... adına kayıtlı telefon hattı ile kullanıldığı görülmüştür. General Mobile marka telefonun ise, 02.02.2020 saat 15:27'de en son olarak sanığın ifadesinde geçen telefon hattı ile kullanıldıktan soran, 04.02.2020 saat 15:27'de ve sonrasındaki zaman diliminde mağdur ... adına kayıtlı telefon hattı ile kullandığı belirlenmiştir.

3.Sanığa ait Huawei marka telefonun ...'den ve General Mobile marka telefonun ...'tan teslim alındığına dair 12.07.2020 ve 11.07.2020 tarihli tutanaklar dosyada bulunmaktadır.

4.Mağdurlar hakkında kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 31.12.2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.

5.Sanık aşamalardaki savunmalarında, Huawei marka telefonu verdiği kişinin telefonunu kaybetmesi nedeni ile şikayette bulunduğunu, diğer telefonu ise düşürdüğünü, her iki telefonunu da düşürdüğünü beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü Sanığın eylemi, suç uydurma suçu kapsamında değerlendirilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış, duruşmalı incelemede, sanığın eyleminin mağdurlar ... ve ...'e karşı zincirleme halde iftira ve mağdur ...'a karşı iftira suçlarını oluşturduğunun kabulü ile iki ayrı hapis cezası ile mahkumiyetine, ancak sanığın kazanılmış hakkı gereği cezasının 6 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, "08.02.2020, 09.02.2020" yerine, "2020" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilmiştir.

2.Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdur ...'in telefonu sanıktan alıp kardeşine verdiğine dair beyanı, mağdur ...'ın telefonun kardeşi tarafından satın alınıp kendisine verildiğine dair ifadesi, sanığın telefonları satmak üzere götürdüğünü beyan eden tanık ... ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre, iki farklı tarihte iki ayrı telefona dair telefonlarını düşürdüğünü beyan ederek şikayette bulunan sanığın eyleminin, mağdurlar ... ve ...'e karşı zincirleme halde iftira ve mağdur ...'a karşı iftira suçunu oluşturduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş, sanığa atılı suçun alt sınırı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 150 nci maddesi kapsamında koşulları bulunmadığı gözetilerek sanığa müdafi atanmadan karar verilmesinde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmış olması ve hakimin takdirine bırakılan diğer lehe hükümlerin uygulanmama nedenlerinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda detaylıca gerekçelendirilmiş olması nazara alındığında, sanığın uygulamaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli, 2023/773 Esas ve 2023/896 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.