10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı firma bünyesinde 01.10.2013 - 31.03.2017 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, müvekkilinin sigortasının 01.10.2013 - 31.10.2013 tarihleri arasında sadece 1 ay yapıldıktan sonra 31.10.2013 tarihinde işten çıkışının gösterildiğini, bu tarihten 03.06.2015 tarihine kadar sigortasının yapılmadığını ve primlerinin yatırılmadığını, müvekkilinin davalı yanında 01.10.2013 tarihinden 31.03.2017 tarihine kadar aralıksız olarak çalışmış olmasına rağmen 01.11.2013 - 02.06.2015 tarihleri arasında sigortasının yatırılmadığını ve sigortasının gözükmediğini beyanla müvekkilinin 01.11.2013 - 02.06.2015 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava ettiği görülmüştür.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01.10.2013 - 31.10.2013 tarihleri arasında 1 ay çırak olarak çalışmasının olduğunu, bu dönemde kendisine sigorta yapıldığını, aradan yaklaşık 1,5 sene geçtikten sonra davacının müvekkili şirkette 03.06.2015 tarihinde işe başladığını ve 31.03.2017 tarihleri arasında müvekkili şirket bünyesinde tekrar çırak olarak çalıştığını, bu çalıştığı dönemde sigortasının yapıldığını, ayrıca çalıştığı döneme ilişkin tazminatlarınında kendisine ödendiğini, ancak müvekkilinin tazminatının ödenmiş olmasına rağmen haksız ve kötü niyetli olarak 15.000 TL civarında para istediğini, para verilmeyince de gerçek dışı beyanlar ile bu davayı açtığını, davacının iddia ettiği gibi 01.10.2013 tarihinden 31.03.2017 tarihine kadar çalışmasının sözkonusu olmadığını, davacının bu iddiasının gerçek dışı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini savunduğu görülmüştür.

Fer'i müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle; Kuruma yapılan bildirimlerin ve resmi kayıtlar doğrultusunda davacının hizmetlerinin kayıt altına alındığını, kurum kayıtlarının resmi belge niteliğinde olduğundan aksinin eşdeğer bilgi ve belge ile ispat edilebileceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunduğu görülmüştür. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; dinlenen tanık ...'nın davalı işyerinde 2014-Temmuz 2016 nisan ayında çalıştığını davacının kendisinden bir yıl sonra çalışmaya başladığını belirttiği tanık ...'in ise davalı işyerinde 2016 ayında 1,5-2 ay kadar çalıştığını davacının daha önceki yıllarda çalışıp çalışmadığına ilişkin bilgi sahibi olmadığını belirttiği,dinlenen davalı tanıkları ile komşu işyeri tanıklarının ağırlıklı olarak beyanlarında davacının davalı işyerinde çalıştığı iddia olunan dönemlerde çalışmasının olmadığını beyan ettikleri, davacının çalışmasının olduğunu iddia ettiği tarihlerde kullandığı 0535 422 87 42 numaralı hattın taraflar adına kayıtlı olmadığı tespit edildiğinden aranan kayıtların gönderilemediği,gene davalı şirket sahibinin oğlu ...'nın 0546 688 29 53 hattı kendisinin kullandığı davacı ile o dönemde arkadaş olduklarından arama kayıtlarının olabileceğinin belirtildiği anlaşılmakla; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 2 ve 6 ncı maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunlu olup, eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi, sigortalılıktan söz edilemeyeceğinden davacı ile davalı arasında 01.11.2013 - 02.06.2015 tarihleri arasında bir iş ilişkisinin bulunmadığı mahkememizce kabul edilmekle, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan, deliller değerlendirilmeden karar verildiğini, işçi ile işveren ilişkisinin tespiti gerektiğini, tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davalı iş yerinde bildirim yapılan süre dışında çalıştığı ispatlanamadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur. C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.