9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

1.Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2017 tarihli ve 2015/491 Esas, 2017/460 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.09.2017 tarihli ve 2017/1293 Esas, 2017/1743 Karar sayılı kararı ile, cinsel taciz suçundan verilen beraate dair Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2017 tarih ve 2015/491 Esas, 2017/460 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verilerek yerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın 14.11.2022 tarihli dilekçesi ile denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemediğinden dolayı hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın düşürülmesini talep etmesi üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2017/1293 Esas, 2017/1743 Karar sayılı ek kararı ile, sanık hakkındaki cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının denetim süresinin suç işlenmeden geçirilmesi nedeniyle Düşmesine karar verilmiştir.

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında verilen düşme kararının usul ve kanuna aykırı olduğu, katılan mağdura karşı işlenen suçun cinsel taciz suçu olması, mevzuat ve içtihatlar kapsamında düşme kararının verilmesinin mümkün olmaması ve verilen hükmün hukuka aykırı olması nedenleriyle ek kararın bozulması talebine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, Mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2017/1293 Esas, 2017/1743 Karar sayılı ek kararında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kanuna aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.