20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/06/2021 tarih ve 2020/313 Esas - 2021/222 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar ... ve ... Şirketi tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :

Davacı vekili, davalı şirket tarafından 2019 06524-1 sayılı tasarım başvurusuna yaptıkları itirazlarının dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa dava konusu tasarımın itirazlarına mesnet gösterdiği tasarım ve ürünler karşısında yeni ve ayırt edici bulunmadığını, dava konusu tasarım başvurusunun kötü niyetli olduğunu, davalı tarafın, müvekkilinin temsil ettiği imajı ve gücü kullanılarak, toplumda tanınmış hale gelen ve tüketiciler tarafından müvekkiline ait bir tasarımmış gibi algılanmasına yol açacak şekilde benzeri bir tasarımı kullanarak müvekkilinin tanınmışlığından haksız olarak fayda sağlayacağını ileri sürerek, 2020/T-533 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu tasarımın hükümsüzlüğüne, maddi ve manevi tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla davalının kötü niyetinin tespitine ve davalının dava konu tasarıma ilişkin ürünlerin ticaretini yapmaktan men edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Şirket vekili, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici kriterleri haiz bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu 2019 06524-1 sayılı tasarımın davacının itirazına mesnet tasarımı karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK'nın 2020/T-533 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2019/06524-1 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili, dava konusu tasarımın davacının itirazına mesnet tasarımları karşısında yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, mahkeme kararının gerekçeli olmadığını, bilirkişi raporunun birebir aynısı bulunduğunu, ayrıca kararın açık ve anlaşılır da olmadığını, yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalıların ne oranda ve nasıl sorumlu olduğunun belirtilmediğini, yenilik ve ayırt edicilik niteliğinin yanlış değerledirildiğini, tasarımların karşılaştırılmasının, sadece dava konusu tasarımın tabanının dikkate alınarak yapıldığını, oysa tasarının bütünü üzerinde yapılan karşılaştırmada üst bölümlere yoğunlaşan farklılıkların bulunduğunu, bu hususun mahkemece de kabul edildiğini, taban tasarımında seçenek özgürlüğünün oldukça dar olduğunu, bu hususun yapılan incelemede göz ardı edildiğini, davacının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemece aralarında tasarım uzmanı öğretim üyelerinin de bulunduğu bilirkişilerden alınan raporda, birbirleriyle kıyaslanan tasarımların ilke olarak farklılıklarından çok ortak özelliklerinin değerlendirilmesine ağırlık verilerek ve tasarımcının tasarımı geliştirme açısından ne kadar seçenek özgürlüğüne sahip olduğu göz önüne alınarak yapılan karşılaştırmada, dava konusu tasarımın davacının itirazına mesnet tasarımı karşısında yeni ve ayırt edici olmadığının belirlendiği, anılan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunduğu, ayrıca mahkemece davacı yararına hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden, davalıların eşit oranda sorumlu bulunduklarının tabii olduğu, diğer taraftan mahkemece, davacının davalının kötü niyetinin tespiti ve davalının dava konu tasarıma ilişkin ürünlerin ticaretini yapmaktan men edilmesi talepleri bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemişse de istinaf edenin sıfatına göre bu hususun kararın kaldırılması nedeni yapılamayacağı anlaşılmakla davalılar ... ve ... Şirketi vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davalılar ... ve ... Şirketi vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca davalılardan ayrı ayrı alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalılar tarafından istinaf başvurusunda ayrı ayrı yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,3‬0-TL'nin davalılardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıların uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 01/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 24/03/2024