4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/02/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu bakımından davanın reddine dair verilen 10/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, Gaziantep İl Jandarma Komutanlığı bünyesinde görevini icra ettiği sırada, davalı idareya ait olan zırhlı araçla emniyet şeridinde durduğunda, peşinden gelen ve yine davalı idareye ait olan zırhlı aracın duramayarak arkadan çarpması sonucu yaralandığını, trafik kazası tespit tutanağında kendisinin kusursuz,davalı idareye ait diğer araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunun belirtildiğini beyanla maddi ve manevi zararlarının tazminini istemiştir. Mahkemece, davacının davalı idarenin hizmet kusuruna dayandığından hareketle 6100 sayılı HMK 3. maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ile mahkemenin görevsiz hale geldiği ve idari yargı yeri görevli olduğu gerekçesiyle, yargı yolu bakımından görevsizliğine karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesi içeriğinde hizmet kusurundan bahsetmediğine ve davalı idareye ait araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirterek tazminat isteminde bulunduğuna göre, davacının işletenin sorumluluğuna dayandığı kabul edilmelidir. Şu durumda, davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.