11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2012/340 Esas, 2013/740 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 ncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2012/340 Esas, 2013/740 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/6358 Esas, 2017/12091 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrasında Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2017 tarihli ve 2017/421 Esas, 2017/401 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen suçu oluşturması nedeniyle 5235 sayılı Kanunun 12 nci maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

4.Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2017/536 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 52 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, verilen cezanın hukuka ve yasalara aykırı olduğuna, incelenerek bozulmasına ilişkindir.

1.Katılanı telefonla arayan şahsın, banka hesaplarının terör örgütünün eline geçtiğini, parayı kurtarabilmek için kendisinin verdiği hesaba parasını havale etmesini söylediği, katılanın da verilen hesaba 7100 TL para transferi yaptığı, sonradan dolandırıldığını anlayıp bankamatikten günlük çekme limiti dahilinde çekilen 1500 TL dışındaki miktara bloke koydurduğu gönderilen 1500 TL'nin sanığın hesabına ulaştığı ve çekildiği üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Bankanın cevabi yazısında; paranın yatırıldığı hesabın sanığa ait olduğu, Türkiye İş Bankası ... şubesinin 6313-50361 numaralı hesaptan sanık tarafından suç tarihinde 1500 TL çekildiği tespit edilmiştir.

3.Sanık suçlamayı kabul etmemiş, hakkında beraat kararı verilen arkadaşı temyiz dışı sanık ......nın hesabında bloke olduğunu kendi hesabına yatırılırsa paraya el konacağını bu nedenle sanığın bankamatik kartını istediğini, sanığın da kartını verdiğini ve kartı iade etmediğini beyan etmiştir.

4.İş Bankası ... şubesinin 22.10.2013 gün ve 942 nolu yazısında sanığa ait 6313 50361 numaralı hesabın açıldığı, 18.03.2011 tarihinden kapanma tarihi olan 19.01.2012 tarihine kadar incelendiğinde, söz konusu hesaba ilişkin herhangi bir kayıp kart başvurusuna rastlanılmadığı belirtilmiştir.

5.Sanık tarafından, katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.

6.Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

7.Mahkemece sanığın oluşa aykırı savunmaları, katılanın beyanı, bankanın cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre uzlaştırma işleminin de olumsuz sonuçlanması nedeniyle sanık hakkında sübut bulan dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2017/536 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.