7. Ceza Dairesi
7. Ceza Dairesi 2021/23439 E. , 2023/11175 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2017 tarihli ve 2017/379 Esas, 2017/847 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Ayrıntıları Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7210 sayılı Kanun) 10 uncu maddesindeki, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılmasının yeterli olduğunun kabul edildiği, somut olayda sanığın yokluğunda verilen kararın bozma ilâmı sonrası beyanı alınırken bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak adreste tanınmadığından bahisle iade gelmesi üzerine sanığın mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 16.01.2018 tarihinde yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanığın 09.02.2018 tarihinde, temyiz isteminde bulunduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.12.2023 tarihinde karar verildi.