8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında ''halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama'' suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.Uşak Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında ''halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama'' suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 16.02.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

1.Dava konusu olay; sanığın sosyal medya hesabı olan ... isimli internet sitesi üzerinden suç tarihinde ''Suç tarihinde "....'li ... şok talep! - Akşam .... Uşak Milletvekili ... Yılmaz, namaz için otobüsün durdurulmasını isteyen yolcuların cezalandırılmasını istedi", "NAMAZDAN RAHATSIZ OLAN VEKİL.. SANA KİMSE ZORLA NAMAZ KIL DEYEN YOK ANLAYAN ANLADI." şeklinde paylaşım ve yorumda bulunmak suretiyle halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağıladığı iddiasına ilişkindir.

2.İlk Derece Mahkemesince sanığın bir örgüte ve gruba mensup olduğuna veya halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanılarak alenen aşağılama kastıyla hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.

2.Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere suçun oluşabilmesi için halkın bir kesimini oluşturan gayrimuayyen sayıdaki kişilerin sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak aşağılanması, tahkir edilmesi gerekir.

3.Somut olayda, sanığın alınan savunmasında özetle, sosyal medya hesabı olan ... isimli internet sitesi üzerinden suç tarihinde yaptığı ''Suç tarihinde "....'li ... şok talep! - Akşam ... Uşak Milletvekili ... , namaz için otobüsün durdurulmasını isteyen yolcuların cezalandırılmasını istedi" şeklindeki paylaşımının, başka bir haber sitesinden alıntı olduğunu ve bu habere yaptığı yorumun silinmesi istenildiğinde sildiğini, haberin bir çok internet sitesinde yer aldığını ifade ettiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işleme kastıyla hareket ettiğine dair dosya kapsamında mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin nitelikte delil bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 16.02.2017 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.