8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, silahın vahim niteliğini bilmeden satın aldığına, buna göre Mahkemece hatalı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın tayin edildiğine, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

1.Dava konusu olay; polis memurları tarafından devriye görevi yapılırken bir aracın durumundan şüphe edildiği, durdurulduğu, sürücü koltuğunda Yusuf Özçoban isimli kişinin, sağ ön yolcu koltuğundan da sanığın indiği, aracın içerisi gözle muayene edildiğinde, sağ ön yolcu koltuğunun üzerinde tabanca ile toplam 7 adet fişeğin ele geçirildiği, böylece sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 02.08.2022 tarihli uzmanlık raporunda, silah ve fişeklerin 6136 sayılı Kanunda belirtilen yasak nitelikteki ateşli silah ve fişeklerden olduğu, ayrıca söz konusu tabancanın aynı Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olduğu belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından hüküm kurulurken suçun işleniş biçimi sanığın kastının derecesi suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın adli sicil kaydında ve suç bilgilerinde uyuşturucu madde ticareti, kasten yaralama gibi suçlar bulunduğu, adli sicil kaydında bu tür suçları işleyen kişinin ruhsatsız ve vahim nitelikte tabanca taşımasının toplum açısından yarattığı tehlikenin büyüklüğü nazara alınarak suç konusunun önemi, nazara alınarak alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza tayini yoluna gidilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir hukuka aykırılık bulunmamış, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen suçunu işlemesi karşısında, temel ceza belirlenirken adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Olay ve olgular bölümünde belirtilen uzmanlık raporu, kolluk tarafından düzenlenen tutanak, sanık savunmaları, tanık beyanı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediğine dair İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, verilen cezanın tür ve miktarı gereği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci, 51 nci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddelerinin uygulanmasının yasal olarak mümkün olmadığı, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 62 nci maddesinin uygulanmaması ve teşdiden ceza verilmesi sebeplerinin karar yerinde, gerekçeleriyle birlikte belirtildiği anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 22.09.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.