8. Ceza Dairesi

İNCELEME KONUSU

Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ve 2016/930 Esas, 2019/1111 sayılı Kararı ile hükümlü hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 20.11.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB- 2022/6031 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü: I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB- 2022/6031 sayılı kanun yararına bozma isteminin; ".... sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2017 tarihli ve 2016/1163 Esas, 2017/749 sayılı Kararının 29.05.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 04/05/2016 tarihinde işlenen inceleme konusu suça ilişkin olarak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre mükerrir olduğu sabit olmakla beraber, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası; "... (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a)Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b)Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz. ..."       Şeklinde düzenlenmiştir.

2.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi, “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindedir.

3.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; tekerrüre esas alınan Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.05.2017 tarihli ve 2016/1163 Esas, 2017/749 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasını içerir mahkumiyet hükmünün, incelemeye konu suçun işlendiği 04.05.016 tarihinden sonra, 29.05.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu itibarla suç tarihinden sonra kesinleşen mahkumiyet kararının tekerrür hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin uygulanmasına esas olamayacağından hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama olanağı bulunmamaktadır. Ancak hükümlünün adli sicil kaydında daha hafif cezayı içeren ve tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğünün bulunduğu belirlenmiştir.

4.Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Samsun 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün lehine olduğu belirlendiğinden; hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına dair olan beşinci fıkrasının çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında görülen Samsun 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2014 tarihinde kesinleşen, 11.09.2014 tarih ve 2013/242 Esas, 2014/405 Karar sayılı kararı ile verilen 7 ay 23 gün hapis cezası tekerrüre esas alınarak birinci kez mükerrir olan sanık hakkında 537 sayılı Kanun'un 58/6 ncı maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”ibaresinin yazılmasına , kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.