9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/186 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdure için alınan raporun yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli olmadığına, mağdurenin beyanlarının tanıklar tarafından doğrulanmadığına, eylemde rıza varlığına, eksik inceleme sonucunda hüküm kurulduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delilin bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE

Mağdure hakkında15.03.2021 tarihli Hatay Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre, mağdurenin sağır- dilsizlik nedeniyle, söz konusu eyleme geçerli bir rıza gösteremeyeceği ve direnme olasılığının bulunmadığı bu nedenle beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak kişi olduğuna ve Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30.07.2021 tarihli raporunda da mağdurenin ruh bakımından kendisini savunmayacak kişilerden olduğunun tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında, mevcut raporların içerikleri itibarıyla hükme esas alınmaya yeterli olmadıkları anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu Üst Kuruluna sevk edilerek kendisinde akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, olayın hukuki anlam ve sonucunu algılayıp algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra toplanacak delillere göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğündenAdana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2022/1518 Esas, 2023/431 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi. ...