8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli kararına yönelik sanık, katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

1.Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, pişman olduğunu belirtmesine rağmen takdiri indirim uygulanmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, atılı suçu işlemediğine, sair sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eylemine uygun ve yeterli ceza verilmediğine, lehe vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın, müştekinin içinde bulunduğu aracın önünü kestiği, müştekinin ellerini tutarak zorla kendi aracına bindirdiği ve tehdit ve cebir kullanarak müştekiyi araç içinde tutmak suretiyle hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; "...Olay günü katılanın Afyonkarahisar'da ikamet eden arkadaşının evinde kaldığı, sanıkla da birlikteliğinin olduğu, sanığın olay günü katılanı bulunduğu yerden almak için aradığı, kendisine ticari taksinin dışarıda beklediğini, ona binmesini istediğini beyan ettiği, katılanın söz konusu taksiye binerek ilerlediği bu sırada sanığın kullanmakta olduğu ... plakalı araç ile taksinin önünü kestiği, katılanın ellerini tutarak zorla aracına bindirdiği, cebir kullanarak katılanı aracın içerisinde kalmaya zorladığı, katılanın sanığın vurması sonucunda btm ile giderilebilir şekilde yaralandığı, sanığın bir ara araç ile baysan petrol isimli işyerine girdiği, katılanın tuvalet ihtiyacını karşılama bahanesiyle araçtan inerek kendisini lavaboya kilitlediği, bu şekilde sanığın elinden kurtulduğu,..." şeklindeki gerekçeyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "..Katılan AÇSHB vekili ve katılanın verilen cezanın alt sınırdan verilmesi hususunun yasaya aykırı olduğu yönündeki istinaf istemleri olayın Afyon ilinde başlayıp Isparta iline kadar devam etmiş olması sanığın bu süre zarfında mağdureyi vücudunun birçok yerine darbe vurarak eylemi yoğun suç kastı altında gerçekleştirmiş olması sebebiyle verilen mahkumiyet kararının işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı ceza tayin edilmediği sonucuna varıldığından kabulü gerektiği sonucuna varılmış, sanığın tevil yollu ikrarı mağdure beyanı, doktor raporu, güvenlik kamera görüntüleri kapsamında sübut bulan eylemi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği..." gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel ceza tayin edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

A. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

1.Dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, adli rapor, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin, sanığın eylemine uygun ve yeterli ceza verilmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken katılan lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla katılan vekilinin bu husustaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanığın temyiz istemi yönünden;

1.Dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, adli rapor, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında takdiri indirim uygulanmadığı anlaşılmakla, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının miktarı dikkate alındığında; erteleme, seçenek yaptırımlara çevrilme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı nazara alındığında, sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.11.2020 tarihli kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.