8. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın parada sahtecilik ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereğince cezalandırılması talep edilmiştir.

2.Gaziosmanpaşa 3. Asliye Caza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli kararı ile sanığın parada sahtecilik suçunu işlendiği sabit olmadığı gerekçesi ile beraatine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereği 9 ay hapis cezası ile cezalalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Karara karşı Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin temyize konu 07.11.2019 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesinin her iki suça ilişkin hükmünü kaldırarak sanık hakkında;

a)5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci, 62 nci maddesinin birinci, 52 nci maddesinin ikinci fıkraları, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile hak yoksunlukları ve müsadereye ilişkin hükümlerin uygulanmasına,

b)5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkraları ile 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri gereğince 9 ay 10 gün hapis cezası ile hak yoksunlukları ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, kolluk görevlilerinin kendisine iftira attığı, ele geçirilen paranın kendisine ait olmadığı, atılı suçları işlemediği, mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Dava konusu olay, sanığın polis ekiplerini görmesi üzerine kaçmaya başladığı, şüpheli davranışlarda bulunması nedeniyle polis ekibi tarafından takip edilerek yakalandığı, üzerinde bulunan bıçağı görevli polis memurlarına salladığı, taş fırlattığı, zor kullanılarak etkisiz hale getirildikten sonra üzerinden uyuşturucu madde ile birlikte iki adet sahte 100,00 TL ve bir adet sahte 50,00 TL'nin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2.05.02.2011 tarihli tutanakta sanığın polis aracını görünce kaçtığı, sonrasında bıçak çıkartarak ve taş atarak kolluk görevlilerine direndiği, zor kullanılarak etkisiz hale getirildiği, üzerinden iki adet 100,00 TL, bir adet 50,00 TL lik sahte paralar ile uyuşturucu madde ele geçirildiği belirtilmiştir.

3.Sanık aşamalarda, uyuşturucu kullandığını, ancak atılı suçları işlemediğini, kolluk görevlilerinin kendisine iftira attığını, ele geçirilen paraların ve bıçağın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür.

4.Tutanak mümzii kolluk görevlilerinden katılan ... ve tanık H.K. mahkeme huzurundaki beyanlarında olayı tutanakta yaşandığı şekli ile doğrulamışlardır.

5.Dosyada bulunan Türkiye Cumhuriyet ... İstanbul Şubesinin 17.09.2018 tarihli raporuna göre ele geçirilen iki adet 100,00 TL ve 1 adet 50,00 TL'lik paraların sahte olduğu ve aldatma yeteneğine sahip olduğu belirlenmiştir.

A. İlk derece mahkemesinin kabulü Emniyet görevlilerinin tuttuğu olay tutanağı, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği ancak cebinden çıkan sahte parayı bilerek kabul ettiğine dair mahkûmiyete yeterli delilin bulunmadığı değerlendirilmiştir.

B. Bölge adliye mahkemesinin kabulü

Parada sahtecilik suçunun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, failin amaç ve saiki gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, üst aramasında ele geçirilen 2 adet 100,00 TL ve 1 adet 50,00 TL'lik sahte banknotları muhafaza eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçu oluşturduğu, görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından ise sanığın suçu bıçakla ve birden fazla kolluk görevlisine karşı işlediği belirtilmiştir.

A. Parada Sahtecilik Suçu bakımından: Davaya konu olayın oluş şekli, ...

raporu, kolluk raporu, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kolluk görevlilerini görünce kaçmaya başlaması ve takip edilmesi üzerine yakalandıktan sonra yapılan kaba üst aramasında ele geçirilen ve Türkiye Cumhuriyeti ... raporu ile sahteliği tespit olunan paraları, sahteliğini bilerek tedavüle sürmek amacıyla hareket ettiği, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında tanımlanan suçu oluşturduğu yönündeki mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından: Suçun işlenme tarihinin 05.02.2011 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği bu suç bakımından olağan dava zamanaşımı süresinin 8 yıl, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu görülmüş, karar tarihi itibarı ile 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu anlaşılmıştır.

1.

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 07.11.2019 tarihli kararında, parada sahtecilik suçundan kurulan hüküm bakımından hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle sanığın TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 07.11.2019 tarihli kararında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendi gereği zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.