8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli kararıyla sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiİnin temyiz istemi, mahkûmiyete yeterli somut delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkemenin mahkumiyet gerekçesinin yanlış olduğuna yöneliktir.

2.Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2.Dava dosyası içerisinde yer alan 18.10.2021 ve 21.10.2021 tarihli uzmanlık raporlarına göre, sanığın uyuşturucu madde sattığı ve fiziki takip sonucunda B.U. Ve M.Ç. Adlı şahısların üst aramasında ele geçen maddelerin THC ihtiva eden ESRAR maddesi ile METEMFETAMİN maddesi içerdiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık tespit edilmeyerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.S.Ç. adlı şahsın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiası ile hakkında soruşturma yürütülürken sanığın da uyuşturucu madde ticareti yaptığı hususunda şüphe oluşması üzerine kullandığı telefon numaralarına ilişkin iletişimin tespiti kararı alındığı anlaşılmıştır.

24.08.2021 tarihli ilk olayda, teknik takip sonucunda sanık ile tanık B.U. Adlı şahsın Arıcı Halı saha adlı yerde bululaşacaklarının öğrenilmesi üzerine fiziki takibin yapıldığı, sanık ile B.U.'nun buluştuktan sonra çevrelerini kontrol ederek tedirgin bir şekilde yürüdükleri, B.U.'nun sanığa miktarı tespit edilemeyen para verdiği ve sanığın da pantolonunun cebinden çıkardığı maddeyi avuç içi ile şahsa verdiğinin görüldüğü, taraflar ayrıldıktan sonra B.U. Adlı şahsın fiziki takibine devam edildiği ve yapılan üst aramasında uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

28.08.2021 tarihli ikinci olayda ise, teknip takip sırasında sanığın M.Ç. Adlı şahıs ile buluşacağının öğrenilmesi üzerine fiziki takibin yapıldığı, tarafların buluştuktan sonra dar bir ara sokağa birlikte girdikleri, akabinde M.Ç. Adlı şahsın sokaktan koşarak geldiği araca bindiği, yapılan fiziki takipte şahsın bulunduğu aracın durdurulduğu ve yapılan üst aramasında uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları, tanıklar ifadeleri, teşhis tutanakları, olay tutanakları, TAPE kayıtları ve tüm dava dosyası kapsamından,sanığın üzerine atılı eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, mahkemenin temel cezanın belirlemesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, (3) numaralı bendinde belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

3.Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/1356 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasını hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde karar verildi.