4. Hukuk Dairesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/06/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eylem niteliğindeki hakaret nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı doktorun muayenehanesinde on iki yıl sekreter olarak çalıştığını belirten davacı, muayenehanesini kapatacağını söyleyerek kendisini işten çıkartan davalının, muayenehanesini kapatmadığı gibi kıdem tazminatını da ödememesi nedeniyle davalı hakkında iş mahkemesinde dava açtığını; davalının, yaşı küçük çocuğun on haftanın üzerindeki gebeliğini sonlandırmak suçundan yargılandığı davada görgü ve bilgisine başvurulduğundan tanıklık yaptığını, ceza davasında sanık olarak anlatımda bulunan davalının “…hastalarımın eşleri ile de çıkıp dolaşmaya başladı, bazı hastalarımdan bu konuda ikazlar aldım, o nedenle kendisini işten çıkardım….” biçiminde, kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte açıklamada bulunduğunu öğrendiğini, ortak tanıdıklarından da kendisine sövdüğünü duyduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Davalı ise, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu belirterek, istemin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, doktor olan davalının, sekreteri olan davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğuna ilişkin kanıt ve belirti (emare) bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve dinlenen tanık anlatımlarından; davalı doktorun uzun süre yanında sekreter olarak çalışan davacıyı işten çıkarttığı, davalının sanık olarak yargılandığı ceza davasında davacıya yönelik “…hastalarımın eşleri ile de çıkıp dolaşmaya başladı, bazı hastalarımdan bu konuda ikazlar aldım, o nedenle kendisini işten çıkardım….” dediği, davacı tanıklarının anlatımlarından da “...hastalarımla ilişki kuruyor diyerek hiçbir şey ödemeden işten çıkarttığını...” söylediği anlaşıldığına göre; davalının, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu sonucuna varılarak, Borçlar Yasası'nın 49. maddesi uyarınca davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdiri gerekir. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.