35. Hukuk Dairesi

T. C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 35.

HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/2120 - 2024/332 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.04.2016 tarihinde davalıya ZMMS ile sigortalı araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun kenarındaki uçuruma düşmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araç içerisinde yolcu olarak bulunan davacının ağır yaralandığını, kaza sonrasında davacının boynunun altından sonrasının felç olması nedeni ile hareket kabiliyetini tamamen yitirdiğini, aynı kaza nedeniyle davalı sigorta şirketi aleyhinde İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/384 E.- 2020/327 K. sayılı dosyası ile görülen tazminat davasında düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporu ile davacının engel oranının %98 olduğunun tespit edildiğini, davalı sigorta şirketinin poliçe limiti dahilinde, bakıcı giderinin sağlık teminatı kapsamında olduğunu, davalı sigorta şirketine zararın karşılanması talebi ile 25.04.2017 tarihinde başvuru yapıldığını, davalı sigorta şirketi tarafından ödeme yapılmaması üzerine İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/384 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını ancak Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 310.000,00 TL’ye artırmıştır.

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamış ancak maluliyet raporuna itiraz dilekçesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; olay tarihi olan 30/04/2016 günü davacının babası olan dava dışı sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın tek taraflı, maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası yaptığı, aracın ZMMS poliçesinin davalı sigorta şirketi tarafından düzenlendiği, sigorta poliçesinde tedavi giderleri limitinin 310.000,00-TL olarak belirlendiği, kazada araç içinde yolcu olarak bulunan davacının yaralandığı, İstanbul ATK 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan rapora göre; davacının davaya konu trafik kazası nedeniyle başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olduğunun belirlendiği, yine kusur bilirkişisinden alınan rapora göre araç sürücüsü ...'ın % 100 oranında kusurlu olduğu, davacının olay sırasında araç içerisinde koruyucu emniyet kemerinin takılı olup olmadığına ilişkin bir tespitin olmadığı, bu haliyle davacıya izafe edilebilecek bir müterafik kusurun da bulunmadığı, diğer yandan kaza tarihi itibariyle davacının gelirinin asgari ücret üzerinden hesaplandığı, Kahramanmaraş SGK İl Müdürlüğü'nden alınan yazı cevabı ile davacıya kaza nedeniyle rücuya tabi bir ödemenin bulunmadığının bildirildiği, tüm bu verilere göre aktüer bilirkişi tarafından yapılan hesaplama sonucunda davacının talep edebileceği bakıcı gideri tazminatının 3.203.639,95-TL olarak hesaplandığı, ancak davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen ZMMS poliçesinin 10/07/2015-2016 tarihleri arasını kapsadığı ve poliçenin tedavi giderleri limitinin 310.000,00-TL olarak belirlendiği, buna göre alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davacının dava konusu trafik kazası nedeniyle ZMMS poliçesini düzenleyen davalı sigorta şirketinin sigortalısının kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduğu, davacı tarafın dava dilekçesi ve 04/07/2022 tarihli bedel arttırım dilekçesi ile toplam 310.000,00-TL bakıcı gideri maddi tazminat isteminde bulunduğu anlaşıldığından; “Davanın KABULÜ ile, toplam 310.000,00-TL bakıcı giderinin (Maddi Tazminat) temerrüt tarihi olan 09/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE,” karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren genel şartlar gereğince sigorta şirketinin davaya konu zarardan sorumlu olmadığını, davanın kısmi dava olması nedeniyle ıslah edilen miktarın zamanaşımına uğradığını, ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını, ancak mahkemenin bu konuda bir değerlendirme yapmadan karar vermesinin doğru olmadığını, ayrıca davadan önce 11/04/2017 tarihinde yapılan ödeme nazara alınmadan karar verilmesinin de doğru olmadığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli bakıcı gideri istemine ilişkindir. Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davalıya ZMMS ile sigortalı araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybederek şarampole yuvarlanması sonucu, aynı araçta yolcu olarak bulunan davacının, kaza tarihindeki yönetmelik hükümleri gereğince başka birinin bakımına sürekli ihtiyacı olacak şekilde yaralandığı, sigorta tarafından dava öncesi yapılan ödemenin %60 maluliyet nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatına yönelik olduğu, iş bu davanın konusu olan tazminat(sürekli bakıcı gideri) için bir ödemenin yapılmadığı, sürekli bakıcı gideri zararının TBK'nın 54. ve KTK'nın 91. Maddesi gereğince ZMMS kapsamında bulunduğu, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve uzamış ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından davalının tüm istinaf sebeplerine itibar edilmemiştir. Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

1.Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 21.176,10 TL istinaf karar harcından peşin alınan 5.294,22 TL harcın mahsubu ile bakiye 15.881,88 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3.İstinaf edence yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4.Gider avansından artan kısım varsa karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

5.Karar tebliği, kesinleştirme, harç tahsil ve gider avansı iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 06/03/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.