8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

A. Gaziantep 8.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/209 Esas, 2022/112 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 27/09/2022 tarihli ve 2022/1171 Esas, 2022/1595 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3.Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4.Eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, alınan önleme arama kararına istinaden kolluk güçlerince durumundan şüphelenilerek durdurulan takside, sanığın oturduğu yerdeki paspas üzerinde kırmızı renkli poşet içinde kriminal uzmanlık raporuna göre net 299 gram ağırlığında MDMB-4EN-PINACA maddesi ile yakalanan sanık ... yönünden yapılan yargılama neticesinde dosyanın değerlendirilmesinde; her ne kadar sanık aşamalarda alınan savunmalarında uyuşturucu madde kullandığını, olay günü diğer sanık ile birlikte ... isimli şahsın yanına gittiklerini, 01.00 sıralarında diğer sanık ...'nin ticari taksi çağırdığını, aşağıya ineceği esnada ... isimli şahsın kendisine, ...'nin eşyası diyerek kendisine yakalanan uyuşturucu maddelerin bulunduğu poşeti verdiğini, kendisinin de alarak taksinin arka koltuğuna oturduğunu, ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını, uyuşturucu madde olduğunu bilseydi almayacağını, uyuşturucu madde ticareti yapmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de sanığın bu savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik soyut beyanlar olduğunun anlaşıldığı şöyle ki sanık her ne kadar uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını beyan etmiş ise de uyuşturucu maddenin sanığın oturduğu koltuğun yanındaki pas pasın üzerinde ele geçiridiğinin dosyamız arasında bulunan 25.01.2020 tarihli tutanak ile sabit olduğu gibi sanığın ... isimli şahsın al bu poşeti ...'ye ver şeklindeki savunmasının ise diğer sanık ...'nin aşamalarda alınan savunmaları ile doğrulanmadığı gibi ... isimli şahsında kolluk tarafından yapılan araştırma neticesinde kimliğinin tespit edilemediğinin bildirildiği ve yine sanığın araca bindikten sonra ...'ye ... sana yemek gönderdi al bu poşeti dediğini, ...'nin ise poşet senin yanında dursun dediği şeklindeki savunmasının da gerçeği yansıtmadığının anlaşıldığı, şöyle ki mahkememizde tanık olarak dinlenen M.Ö'nün sanıkların araca bindikten sonra aralarında poşette yemek olduğuna dair bir konuşmanın gerçekleşmediğine ilişkin beyanları ile sanığın araca binerken elinde poşet olduğunu gördüğüne dair beyanı da göz önüne alındığında ele geçirilen uyuşturucu maddenin aidiyetinin sanığa ait olduğunun mahkememizce kabul edildiği, ele geçirilen uyuşturucu maddenin niteliği, Kriminal rapor ile de sabit olduğu üzere miktarının kullanım sınırının çok üzerinde olması, sanığın gece vakti yakalanması, ele geçirilen uyuşturucu maddenin piyasa değerinin sanığın geliri ile bağdaşmaması hususları da göz önüne alındığında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olan inkar içeren soyut savunmalarına mahkeme ce itibar edilmeyerek hükme esas alınmadığı ve suçunun sabit görüldüğü gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz incelenen ve değerlendirmesi doğru yapılan delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/1171 Esas, 2022/1595 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde karar verildi.