8. Ceza Dairesi

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2021 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 375,00 TL hapisten çevrili ve 60,00 TL doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 26.10.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.12.2021 tarihli ve 2021/24492 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2022 tarihli ve KYB-2021/158348 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2022 tarihli ve KYB-2021/158348 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi gereğince hükmolunan 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün hapis ve 4 gün adli para cezasına sonrasında, 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 18 gün hapis ve 3 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince paraya çevirme işlemi neticesinde 360,00 ve 60,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince önce hapis cezasının 500,00 Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesi ve sonrasında 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 375,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.İnceleme konusu ''Cezanın belirlenmesi'' başlıklı 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin dördüncü fıkrası ''Bir suçun temel şekline nazaran daha ağır veya daha az cezayı gerektiren birden fazla nitelikli hallerin gerçekleşmesi durumunda; temel cezada önce artırma sonra indirme yapılır.'' şeklinde ve 61/5. maddesinde ''Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.'' şeklinde; "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası; "...Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklinde düzenlenmiştir.

3.Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirim yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 52 nci maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün üçüncü fıkrası çıkartılarak yerine "Basit yargılama usulünün uygulanması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, sonuç cezadan 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 18 gün hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ile hükümden dördüncü ve beşinci fıkraların çıkartılarak yerine"Sanığa verilen hapis cezasının, suçun işleniş biçimi, şahsi ve sosyal durumu, daha önce hapis cezasına mahkum olmaması gözönüne alınarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den paraya çevrilerek 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", "Sanığa verilen 3 gün karşılığı adli para cezasının sanığın mali ve ekonomik durumu şahsi hali cezanın sanık üzerindeki etkisi gözönüne alınarak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin fıkraların eklenerek hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde karar verildi.