9. Ceza Dairesi

İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/683 Esas, 2022/549 Karar sayılı kararı ile Dairemizce verilen, 03.10.2022 tarihli ve 2022/8145 Esas, 2022/8507 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/124 Esas, 2021/334 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile atılı suçtan , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının sanık mğdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.10.2022 tarihli ve 2022/8145 Esas, 2022/8507 Karar sayılı kararı ile soyut ve yetersiz gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/683 Esas, 2022/549 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne dair kararda belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizce verilen 03.10.2022 tarihli ve 2022/8145 Esas, 2022/8507 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi. ...