5. Ceza Dairesi

Çocuğun basit ve nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; basit cinsel istismar suçundan (üç kez) mahkumiyetine dair, ...

1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/07/2006 gün ve 2005/548 Esas, 2006/348 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve re’sen de temyize tabi olması üzerine, Dairemizin 28/02/2007 gün ve 2006/13273 Esas, 2007/1611 Karar sayılı ilamı ile onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/11/2013 gün ve 2013/312059 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunması üzerine dosya Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

1.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/04/2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; mağdurların olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten alınması gerektiği ve 2659 sayılı Adli Tıp Kanunun 19/02/2003 tarih ve 4810 sayılı Kanununla değişik 16, 7/f ve 23/B maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, mağdurlarla ilgili olarak basit ya da nitelikli cinsel istismar eylemleri sonucunda ruh sağlığında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi kapsamında bir bozulma olup olmadığının tespiti görevinin Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun görevi dahilinde olup, kurulun bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, tetkik edilecek konunun uzmanı Çocuk Psikiyatristi bir üye olmak üzere en az dört üyenin iştirakiyle karar vereceği, Adli Tıp Kanunun 23. maddesinin B bendinin 2. fıkrasının son cümlesinde ise “Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez” hükmü bulunduğu, ancak belirtilen bu hükme aykırı olarak Çocuk Psikiyatristi bir üye heyete iştirak etmeden veya 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun 4810 sayılı Kanunla değişik 24/1. maddesi gereğince çocuk psikiyatristi bir uzman bilirkişi görevlendirilip olay nedeniyle mağdurların ruh sağlığında bir bozulma olup olmadığı konusunda rapor alınmadan, ya da çocuk psikiyatrisi uzmanının da olduğu bir rapora dayanılmadan iki Adli Tıp ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanları ile birlikte Kadın Hastalıkları Doğum Uzmanı, Üroloji Uzmanı, Radyoloji Uzmanı ve Çocuk Cerrahisi Uzmanının iştirakiyle verilen “olaya bağlı olarak mağdurların ruh sağlığının bozulduğu, durumlarının TCK'nın 103/6. maddesine mümas bulunduğuna” dair Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 12/04/2006 tarihli mütalaalarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan Dairemizin 28/02/2007 gün ve 2006/13273 Esas, 2007/1611 Karar sayılı ilamı ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen onama hükmünün kaldırılmasına ve mahkemenin 21/07/2006 gün ve 2005/548 Esas, 2006/348 Karar sayılı hükmünün bu gerekçeyle BOZULMASINA,

2.YCGK'nın 11/05/2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun yasaya aykırı olduğunun ve hükme esas alınamayacağının saptandığı nazara alındığında anılan raporun içeriğine yönelik olan ve mağdurların ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı ve sürekli olup olmadığının belirtilmesi hususundaki itiraz nedeninin bu aşamada değerlendirilmesinde hukuki bir yarar bulunmadığı, bu itibarla tebliğnamede ileri sürülen bu konudaki itiraz nedeni yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca bu yönüyle İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itirazın bu kısmına yönelik karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.