9. Ceza Dairesi

Katılan mağdure vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesince; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı suçu oluşturduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiş olup, atılı suçtan kurulan bir mahkumiyet hükümü bulunmadığı ve bu suç yönüyle verilen bozma kararının da temyiz edilebilir bir karar olmadığı anlaşılmıştır.

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, ilkderece mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 53 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/36 Esas, 2023/128 Karar sayılı kararı ile sanığın; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine dair verilen kararın res'en ve o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/922 Esas, 2023/968 Karar sayılı kararı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık ile mağdur rıza dahilinde cinsel ilişkiye girdiklerine, mağdurenin imkanı varken evde bulunan diğer kişilerden yardım istemediğine, katılan mağdurenin alınan raporunda darp ve cebir izinin bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçlardan alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı suçu oluşturduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiş olup, atılı suçtan kurulan bir mahkumiyet hükümü bulunmadığı ve bu suç yönüyle verilen bozma kararının da temyiz edilebilir bir karar olmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

A. Katılan Mağdure Vekilinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/922 Esas, 2023/968 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/922 Esas, 2023/968 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.