8. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9 MD-335 Esas, 2019/506 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen ve 25.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 30.03.2021 tarihli süre tutum dilekçesi sunulduğu; ancak aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden katılan vekilinin hükme temyiz hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında eşe ve altsoya karşı kasten yaralama, tehdit, hakaret, eşe ve altsoya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2.Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli kararı ile, sanık hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

3.İlgili kararın katılan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli kararıyla, duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu, sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin kaldırılmasına, sanığın eyleminin kül halinde katılanlara karşı cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gerekçesiyle bu suçtan mahkumiyetine, tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık müdafii süresi içinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğinden kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın olay günü, kızı olan Rumeysa'nın eve geç gelmesi nedeniyle nerede kaldığını sorduğu, "uzaydaydım" cevabı üzerine Rumeysa'ya tokat attığı, Rumeysa'nın korktuğu için banyoya saklanarak kapıyı kilitlediği, sanık ile eşi Leyla arasında devam eden tartışmada tarafların birbirlerini karşılıklı olarak darp ettikleri, sanığın bu esnada Leyla'yı çekerek zorla banyoya soktuğu ve ışığı söndürerek kapıyı açmalarını engellemek için kapı kolunu tuttuğu, bu esnada tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği, katılanların 15 ila 30 dakika bu şekilde içeride kaldıkları, yapılan ihbarla polislerin gelmesi üzerine katılanların kurtulduğu, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, sanığın eyleminin kül halinde katılanlara karşı cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gerekçesiyle bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen ve 25.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 30.03.2021 tarihli, süre tutum dilekçesi sunulduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan ...

vekilinin temyiz istemi yönünden;

Katılanların aşamalarda verdikleri değişmeyen ifadeleri, sanığın katılanları banyoya sokup bir süre burada kalmaları için kapı kolunu tuttuğuna ilişkin savunmaları, katılanların içeride 15 ila 30 dakika kaldıkları ve kolluk güçlerinin ihbar üzerine eve gelmesinden sonra banyodan çıkabildikleri hususu ile dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B) Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/1218 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.