Esas No
E. 2023/2531
Karar No
K. 2024/1757
Karar Tarihi
Karar Sonucu
REDDİNE
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku

8. Ceza Dairesi         2023/2531 E.  ,  2024/1757 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/243 E., 2023/772 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.1992 tarihli 1991/237 Esas, 1992/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü verilmiş, hüküm 27.10.1992 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanık müdafiinin 07.11.2022 tarihli dilekçesi ile memnu hakların iadesi talebine ilişkin olarak Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli ek kararı ile sanığın talebinin reddine karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli kararı ile Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli,1991/237 Esas, 1991/50 Karar sayılı yasaklanmış hakların iadesi talebinin reddine ilişkin ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın 3 yıllık süreyi iyi halli geçirdiği, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a)Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b)Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir."

2.Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması gerektiği; dava konusu olayda kararın infaz edildiği tarihin 01.07.1994 olduğu ancak adli sicil kaydına göre sanığın bu süre zarfında denetim süresi içerisinde 08.11.1995 tarihinde işlediği suç nedeniyle Sarıyer Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemece verilen kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/243 Esas, 2023/772 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde karar verildi..

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.