8. Ceza Dairesi

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2018 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açıldığı, Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve bu kararın istinaf edilmeksizin 25.09.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.01.2022 tarihli ve 2021/22714 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7531 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7531 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca belirlenen bu cezadan 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 10 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında yargılama konusu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken hesap hatası sonucu hapis cezasının "10 ay" yerine "1 yıl 6 ay 22 gün" olarak fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden, "Hükmün (B) bölümünün ikinci bendinde yer alan "1 YIL 6 AY 22 GÜN" ibaresi yerine "10 AY" yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2024 tarihinde karar verildi.