8. Ceza Dairesi

1.Sanıklar Uğur ve Ali hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, bu suçlar yönünden Mahkemesince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

2.Sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan verilen "karar verilmesine yer olmadığına" kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen düzenlemeye göre temyiz incelemesine tabi olmadığı,

3.İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kişi hürriyetinin kısıtlanması suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanıklar Uğur ve Erdem hakkında ise birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2018 tarihli, 2017/80 Esas ve 2018/175 Karar sayılı kararıyla, sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150 nci maddesi delaletiyle birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmalarına, sanıklar Uğur ve Ali hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli 2019/2122 Esas, 2020/1549 Karar sayılı kararıyla, sanıklar müdafiilerinin istinaf istemlerinin kabulü ile isnat olunan silahla tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması sebebiyle sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılmasına ve bu suçla ilgili karar verilmesine yer olmadığına, katılan vekilinin istinaf isteminin kabulü ile sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri gereğince mahkûmiyetine, karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; dosyada atılı suçtan cezalandırılabilme için somut delil bulunmadığından kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi; silahla tehdit suçunun müstakil suç olup sanıkların bu suçtan ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiğine, sanıklar Uğur ve Ali hakkında da cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ...'in sanık ...'e eskiden kalan para borcu bulunduğu, bu konuyu konuşmak amacıyla sanıklar ..ve ...'un Denizli iline geldikleri ve katılanı takibe aldıkları, sanık ...'nin kullandığı araca katılanı zorla bindirerek tenha bir alana götürdükten sonra...nin olay yerinden ayrıldığı, sanık ...'un katılanın kaçmaması için cep telefonunu ve araç anahtarını aldığı, araç içerisinde katılanı darp ettikleri, ayrıca sanık ...'un katılanın başına silah dayayarak borcunu ödemesini istediği, alınan rapora göre katılanın basit şekilde yaralandığı, sanıkların bu şekilde iştirak halinde atılı suçları işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında, sanıkların birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmalarına, sanıklar ...ve ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde; isnat olunan silahla tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması sebebiyle sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılmasına ve bu suçla ilgili karar verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına ve sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

A. Sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlarla ilgili katılan vekilinin temyiz talebi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ...

hakkında cebir ve tehdit kullanarak birden fazla kişi ile birlikte silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümle ilgili katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden;

Dosyanın incelenmesinde; sanıkların aşamalardaki çelişkili savunmaları, katılanın değişmeyen beyanları ile bu beyanları doğrular nitelikte basit şekilde yaralandığına ilişkin 10.12.2015 tarihli Denizli Adli Tıp Kurumunun raporu, olay yeri araştırma tutanağı ile olay anına ilişkin kamera görüntüsü ve dosyadaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanık ...'in eyleminin cebir ve tehdit kullanarak birden fazla kişi ile birlikte silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağına ilişkin kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlar yönünden;

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2019/2122 Esas, 2020/1549 Karar sayılı kararında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında cebir ve tehdit kullanarak birden fazla kişi ile birlikte silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2019/2122 Esas, 2020/1549 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.