10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Mersin 4.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/312 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 55 inci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/1713 Esas, 2021/1532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3.Eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir.

B. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3.Hükmün gerekçesiz olduğuna,

4.Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5.Eksik inceleme yapıldığına,

6.Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususu düzenlenmiş olup, mahkemece, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesince 07.07.2015 tarihli ve 2014/416 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin 08.09.2015 kesinleşme ve 23.05.2017 yerine getirme tarihli ilam yerine, sanığın birinci kez mükerrir olduğu Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/536 Esas, 2015/645 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin 31.10.2019 kesinleşme ve 29.07.2021 yerine getirme tarihli ilamın tekerrüre esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, araştırılması gereken başkaca bir hususun bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/1713 Esas, 2021/1532 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.