7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/729 Esas, 2014/501 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 5607 sayılı

Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği teşdiden 1 yıl 9 ... 20 gün hapis ve 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kaçak eşyanın müsaderesine, tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin Hazineye irad kaydına ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde şerhin kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/10456 Esas, 2022/3775 Karar sayılı ilâmıyla; suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine ilişkin kararın onanmasına, mahkûmiyet hükmünün ise, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu ve diğer nedenlerden dolayı hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/639 Esas, 2022/906 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve kaçak eşyanın müsaderesine, tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin Hazineye irad kaydına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz talebi, verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

1.Olay tutanağına göre, 18.11.2013 tarihinde kolluk görevlilerince İslahiye Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/791 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden, sanığın sevk ve idaresinde bulunan 46 P 0338 plakalı araçta yapılan aramada, aracın yedek deposunda 600 litre, 3 adet 20 litrelik bidonda 60 litre, 2 adet 30 litrelik bidonda 60 litre ve 1 adet 65 litrelik bidonda 60 litre olmak üzere toplamda 780 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmasından özetle, aracın ve kaçak akaryakıtın kendisine ait olduğunu ve kaçak akaryakıtı aracında kullanacağını, ticari amacının olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Suça konu akaryakıt numunesinin ulusal marker ölçümünde marker seviyesinin geçersiz olduğu tespit edilmiştir.

4.10.06.2014 tarihinde düzenlenmiş kaçak eşyaya mahsus tespit varakası (...) ve araç ruhsat bilgileri dava dosyasında bulunmaktadır.

5.06.06.2022 tarihinde sanığın etkin pişmanlıktan yararlanmak için gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyerek makbuzunu mahkemeye sunduğu anlaşılmıştır.

6.Ele geçen kaçak akaryakıta yönelik alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

7.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/639 Esas, 2022/906 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araçta toplam 780 litre kaçak akaryakıt ele geçirilen olayda, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası (10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği) uyarınca 3 yıl hapis ve 7 gün karşılığı adlî para cezasından 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl hapis ve 1 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece 1 yıl hapis cezası ve 2 gün karşılığı adlî para cezasıyla ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Sanığın adlî sicilinde tekerrüre esas olabilecek kaçakçılık suçundan ilamın olmaması ve kovuşturma aşamasında alınan ... varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyerek makbuzunu sunması nedeniyle hakkında verilecek cezada 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği halde fazla ceza tayini,

3.Sanık hakkında hem adlî para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/639 Esas, 2022/906 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.