11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2010 tarih ve 2009/229-2010/838 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yanlar arasında personel taşıma sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeden kaynaklanan alacakları nedeni ile düzenlenen faturaların kısmen ödendiğini, açık hesaptan kalan bakiye alacaklarının tahsili için Ankara 30.İcra Müdürlüğü'nün 2009/184 sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yürüttüklerini, davalının süresinde itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasındaki sözleşme kapsamınca ifa edilen hizmet bedellerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının takip dayanağı yaptığı 4 adet fatura karşılığı alacağı olan 14.080,00 TL'yi tahsil edemediği, bu faturaların 30.10.2008 tarih 143061 ve 143060 nolu faturalar ile 30.11.2008 tarihli 143076 ve 143077 nolu faturalar olduğu, davacının kendi kayıtlarına göre dava konusu edilen 4 adet fatura tutarının (100) kasa hesabından tahsilatının yapıldığı ve alacağının bulunmadığı,

TTK'nun 84. maddesi uyarınca, kanuna uygun olarak veya olmayarak tutulmuş olan ticari defterlerin münderecaatının sahibi ve halefleri aleyhine delil sayılacağı, MK'nun 6.maddesi uyarınca, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her birinin hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispat ile yükümlü bulunduğu, somut olayda ispat yükümlülüğünün öncelikle davacıya ait bulunduğu, davalı defterlerinin usulüne uygun tutulup tutulmamasının ve davalı defterlerindeki aleyhe kaydın bu aşamada bir öneminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.