20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Dava, faydalı model hakkına tecavüzden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davanın faydalı model hakkına tecavüzün durdurulması, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin bulunduğu, davanın konusunun birden fazla olması ve bunlardan bir kısmının bir miktar para alacağına, bir kısmının ise miktara tabi olmaması halinde, yani HMK 110. maddesi anlamında bir dava yığılması ve talepler arasında da HMK 166. maddesi anlamında bağlantı bulunması halinde, uyuşmazlığın ne şekilde çözümleneceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakta ise de, Anayasamız uyarınca, uyuşmazlığın çözümünde asıl olanın mahkeme yargısı olduğu dikkate alındığında, aralarında bağlantı bulunan ve miktara tabi olan ve olmayan talepleri bir arada içeren, talep yığılmasının söz konusu olduğu davaların ticari arabuluculuğa tabi olmaksızın mahkemece çözüme kavuşturulması gerektiği (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 04.11.2020 Tarih, 2019/3611 Esas ve 2020/4734 Karar, 10.02.2020 Tarih, 2019/3048 Esas ve 2020/1093 Karar; 17.02.2020 Tarih, 2020/197 Esas ve 2020/1578 Karar), davalının, davacıya ait 2016/16779 sayılı faydalı model hakkına tecavüz ettiğine ilişkin soyut beyanlarda bulunulduğu, davacı tarafça iddia edilen davalı eyleminin ne zaman, nerede, ne şekilde, ne süreyle geliştiğine ilişkin somut bir olgu isnat ettirilmediği,

HMK'nın 194. maddesi uyarınca, davacı veya davalının, dayandıkları vakıaları ispata elverişli şekilde somutlaştırması gerektiği, mahkemece HMK'nın 194/1. maddesi uyarınca davacı vekiline, davalının faydalı model hakkına tecavüz ettiği iddiasına ilişkin ürünlerin bulunduğu yer bilgisini ibraz etmek üzere 2 hafta kesin süre verildiği, verilen kesin süreye rağmen, davacı vekilince,

HMK'nın 194/1. maddesi uyarınca somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmediği, davacı vekilinin üzerine düşen somutlaştırma külfetini yerine getirmemesi nedeniyle, davalı tarafın, davacıya ait faydalı model hakkına tecavüz eylemlerinde bulunduğu iddiasının dosya kapsamına göre ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 80,70 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90‬ TL'nin davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 15/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/03/2024