4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu destekten yoksun kalma sebebiyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 24.04.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, desteğin sürücüsü olduğu davalıya ... ile sigortalanmış olan araç ile dava dışı araç arasında gerçekleşen kazada desteklerinin hayatını kaybettiğini, davalı ... şirketine yapılmış olan 29.11.2016 tarihli başvurunun, sigorta şirketinin vefat eden ile sigortalının aynı kişi olması ve işletenin kendi kusurundan yararlanamayacağı gerekçesi ile tazminat talebinin reddedilmiş olduğunu, bu sebeple dava açılmak zorunda kalındığını belirterek belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının sigortaya başvuru tarihi olan 29.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; 02.10.2017 tarihli dilekçesiyle talebini 103.775,29 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu kazadaki aracın kendilerinde sigortalanmış olduğunu, davacının eşi müteveffanın davaya konu aracın sürücüsü ve işleteni olduğundan başvuru konusunun teminat dışı olduğunu, 6704 sayılı kanun ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 92 nci maddesinde 26.04.2016 tarihi itibariyle meydana gelen değişikliğin dikkate alınması gerektiğini, kusurlu sürücü olan müteveffanın yakınlarının üçüncü kişi olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, kimsenin kendi kusurundan yararlanmasının mümkün olmadığını, kusur oranının tespit edilmesi gerektiğini, resmi belge sunulmaması halinde gelirin asgari ücret olarak baz alınması gerektiğini, tazminat hesaplamasına esas olarak TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve teknik faiz oranının % 1,8 olarak baz alınmasının gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada davalıya sigortalı sürücünün desteğin kazada %70 kusurlu olduğunun alınan uzman bilirkişi raporuyla tespit edildiği; bu kusur oranına göre alınan aktüer raporunda PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre hesaplanan tazminat tutarına göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 103.775,29 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... yönünden temerrüt tarihi olan 12.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; müteveffanın dava konusu sigortalı aracın sürücüsü olmakla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun değiştirmiş olduğu görüşü doğrultusunda kendi kusuru ile vefat eden sürücünün zararından işletenin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, müvekkili sigorta şirketinin poliçe ile işletenin sorumluluğunu teminat altına almış olduğundan işletenin sorumlu olmadığı bir hususta sorumlu tutulamayacağı gözetilerek işbu davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiğini, kural olarak trafik sigortasının üçüncü kişilerin ölümü ya da sakatlığı halinde ortaya çıkan bedensel zararlara ilişkin olarak sigortalı işletenin sorumluluğunu teminat altına aldığını, davaya konu olayda vefat eden kişinin aynı zamanda sigortalının kendisi olmakla, poliçe bakımından üçüncü kişi sayılamayacağından trafik sigortası teminatı kapsamında olmayan işbu zarardan müvekkili şirketin sorumlu tutulamayacağını beyanla kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının desteğinin 22/05/2012 tarihinde vefat ettiği, dosya içerisinde mevcut davalı ... tarafından düzenlenen desteğin sürücüsü olduğu araca ait Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinin 20/04/2012-20/04/2013 tarihlerini kapsadığı ve poliçenin geçerliliği hususunda taraflar arasında bir ihtilafın bulunamadığı, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının yürürlük tarihinden önce düzenlendiği gözetildiğinde, destek şahsın kusurunun, üçüncü kişi sıfatıyla davalıdan tazminat talep eden davacıya yansıtılamayacak ve kazada ölen sürücü tam kusurlu olsa bile destekten yoksun kalan davacı zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan davalının sorumluğunun devam edeceği gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

3.Değerlendirme:

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacının talebinin dayanağı olayın 1.6.2015 öncesi 22.5.2012 tarihinde meydana gelmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle,

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.