12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi 2020/9529 E. , 2024/1004 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. ve 53/6. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı tespiti suretiyle eksik ceza tayin edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı tespiti suretiyle fazla ceza tayin edildiğine, kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmamasına ve sair nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kamyoneti ile yol yapım çalışması devam eden "Antalya-Isparta" karayolu üzerinde bulunan köprü çıkışındaki meyilli yolda, yoğun yağmur altında seyir halinde olan sanığın, sağa yönelen virajı geniş almaya çalışarak karşı şeritten gelen ...'ın kullandığı şeride, şerit değiştirme kuralına uymaksızın ve aracın hızını yol ve hava şartlarına uydurmaksızın geçerek otomobil sürücüsü ...'ın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasına sebebiyet verdiği ve asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de bu husus 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesinin kararında katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden leştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.