7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2013/1043 Esas, 2014/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ... erteli hapis ve 400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 12.10.2020 tarihli ve 2016/11193 Esas, 2020/14291 Karar sayılı ilamıyla, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması,

Kabule göre de, sanığın suç tarihi 28.01.2013 olan eylemi ile işbu dosyanın zincirleme suç kapsamında olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/120 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları uyarınca neticeten hapisten çevrili 6.000,00 TL ve gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz nedenleri; eylemin suç olduğunu bilmediğine, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

1.15.02.2013 tarihinde önleme araması kararına istinaden otogarda yapılan kontrolde yolcu otobüsünden inen sanığa ait valizlerde 1850 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında suça konu sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu ikrar etmiş, bozma ilamı sonrasında sonrasında ise önceki savunmalarını tekrarla gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ve gümrük vergilerini ödeyecek durumunun olmadığını beyan etmiştir.

3.Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı, bozma ilamı sonrası yargılamada ise sanığa etkin pişmanlık kapsamında ödeme yapması halinde cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağının ihtar edildiği anlaşılmıştır.

4.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik uygulamaları doğrultusunda pek hafif değerde kabul edildiği tespit edilmiştir.

5.Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı kısımda bilgilerine yer verilen Yargıtay ilamı doğrultusunda sanığın zincirleme suça esas teşkil eden dosyası ile birleştirme talep edildiği, ancak anılan dosya kapsamında Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/1592 Esas, 2022/69 Karar sayısında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğinden, hükmün gerekçesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin uygulanmadığının belirtildiği görülmüştür.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı kısımda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin kısmen yerine getirildiği saptanmıştır.

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen olay tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak;

1.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, 1/3 olarak bildirilmesi suretiyle sanığın yanıltılması ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

2.28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetilmeden, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/120 Esas, 2022/533 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.