4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/08/2009 gününde verilen dilekçe ile kaçakçılık suçunda kullanıldığı iddiasıyla el konulan araçtan dolayı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, suçta kullanıldığı iddiasıyla aracına el konulan davacının, aracını kullanamamaktan kaynaklanan maddi tazminat talebidir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacıya ait 65 EC 172 plakalı araca 04/09/2003 tarihinde kaçakçılık suçunda kullanıldığı iddiasıyla el konulduğu, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/275 esas sayılı dosyasının 27/01/2004 tarihli kararında, aracın bu işe tahsis edilmediği anlaşıldığından "karar kesinleştiğinde sanığa iadesine" şeklinde hüküm kurulduğu ve kararın 16/06/2008 tarihinde onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Karara dayanak yapılan bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Raporda yıllar itibariyle değer belirlenmesi gerekirken, tüm yıllar için aynı değerin esas alınması da doğru olmamıştır. Bu konuda sebze meyve ticaretinden anlayan uzman bilirkişiden rapor alınarak zarar belirlenmeli varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.