8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.06.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

B. Kocaeli 7.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/213 Esas, 2021/356 Karar sayılı kararı ile değişen suç vasfı nedeni ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, etkin pişmanlık hükümleri kapsamında kaldığı değerlendirilerek 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

C. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi ile Koaceli Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/2407 Esas, 2022/1937 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kazanılmış hakkı korunarak neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerindeki maddeyi kolluk görevlilerine kendisinin teslim etmesi ve kullanıcı olduğunu belirterek tedavi olmak istemesi nedeni ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının gerekçeli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve aksi kanaat ile erteleme hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ... ile birlikte 41 AFS 813 plakalı araç ile İstanbul İlinden Kocaeli İline geldiği, güvenlik görevlilerinin akaryakıt istasyonuna giren aracın durumundan şüphelenerek aracın yanına gittikleri, bu esnada Emre'nin lavaboya gittiği, güvenlik görevlilerinin sanığa üzerinde suç eşyası bulunup bulunmadığını sordukları, sanığın da bunun üzerine göbek kısmında kıyafetinin içinde bulunan sentetik kannobinoid katkılı kubar esrar ile, cebindeki metanfetamini görevlilere teslim ettiği, sanığın bu eylemi nedeniyle uyuşturucu madde ticareti suçlamasıyla açılan kamu davasında sanığın herhangi bir kimseye uyuşturucu sattığı veya verdiğine dair bir iddia veya tespit bulunmaması, iddiayı destekleyen telefon konuşması veya mesajlaşması gibi herhangi bir delil olmaması, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin yaklaşık bir yıllık kişisel tüketimine karşılık geldiği, uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğu düşüncesini oluşturacak ve hassas terazi, uyuşturucunun satışa hazır halde fişeklenmesi veya bu fişeklemede kullanılan malzemelerin ele geçmemesi dikkate alınarak değişen suç vasfı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı kişisel kullanım sınırları üzerinde olması, madde çeşitliliği ve sanığın telefonunda yapılan inceleme birlikte değerlendirildiğinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin ticaret amacıyla nakledildiği sabit görülerek yapılan yargılama sonucu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, sanığın üzerine eylemine uyan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi nedeni ile kazanılmış hakkı korunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/2407 Esas, 2022/1937 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.