8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi 2024/12583 E. , 2024/2775 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Suça sürüklenen çocuk hakkında 12.06.2017 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediğinden bahisle Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2017 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.
2.Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 07.08.2017 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2018 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
3.Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, bu karar 16.10.2019 tarihinde itiraz reddedilerek kesinleşmiş, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli kararı ile açıklanarak suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4.Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli kararı hakkında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 13.12.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, anne ve babası tarafından kayıp başvurusunda bulunulan suça sürüklenen çocuğun kolluk tarafından bulunmasından sonra alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine usulüne uygun olarak alınan idrar tahlilinden sonra düzenlenen 12.06.2017 tarihli raporda suça sürüklenen çocuğun idrarında uyuşturucu madde tespit edildiği, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 07.08.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 1 yıl 1 ay 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, "sanık hakkında 12.06.2017 tarihli 'Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak' eylemi nedeniyle TCK'nın 192/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş olması," hukuka aykırı kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki beyanları, ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ve inceleme konusu eylemler bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 192 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi konusundaki Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/840 Esas, 2021/1782 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi