11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.11.2007 tarih ve 2004/398-2007/618 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete 07/08/2000 tarihli tahsil fişi ile ödünç olarak verdiği 10.000 DM’ın geri istenmesine rağmen geri verilmediğini ileri sürerek 5.014 €’nun faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirkete para vermediğini, şirketin ortağı olmadığını, tahsil fişinin ve üzerindeki imzaların müvekkil şirkete ait olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/851 esas, 2006/152 karar sayılı dosyasında, davacının dava konusu parayı davalı şirkete vermesi için teslim ettiğini söylediği damadı ...’un beyanında davacıdan para almadığını ve davalı şirkete para yatırmadığını ifade etmesi üzerine şirket yetkilileri hakkında beraat kararı verildiği, kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, davacının ceza dosyasındaki ifadelerinin kendisini bağladığı ve paranın verildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava tarihinden bir yıl önce davalı şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği ve İstanbul’da mukim başka bir şirkete dönüştüğünün anlaşılması karşısında davanın husumet yönünden değil de esastan reddedilmesi sonucu bakımından yerinde görüldüğünden temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekmiştir.