53. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile takibin 22.125,00 TL asıl alacak ve bu asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte takibin devamına dair miktar itibari ile kesin olmak üzere verilen karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş ise de mahkemece istinafa konu 12/02/2024 tarih, 2022/220 E., 2024/21 K. Sayılı ek karar ile 15/01/2024 tarihli kararın kesin olması nedeniyle davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili 12/02/2024 tarihli ek karara karşı da istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davayla kabul edilen miktar (22.125,00 TL) karar tarihi itibariyle (2024) kesinlik sınırı (28.250,00 TL) altında kaldığından mahkemece 12/02/2024 tarihinde verilen ek karar ile davalı vekilinin istinaf talebinin reddedilmiş olmasında usul ve yasa açısından bir yanlışlık olmadığından davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir. Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.