4. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, İlk Derece Mahkemesi tarafından, hükmün yargılama giderine ilişkin kısmından uzlaştırmacı gideri çıkartılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği, olayın başlangıç nedeninin inceleme dışı katılan Z. F.'nin sanığa husumet duyması ve haksız olarak gözaltına almaya çalışmaları neticesinde darba ve hakarete uğraması olduğuna, sanığın olaylar sırasında darp edildiğine ve sağlık raporunun alınmadığına, sanığın darp raporunu istemelerine rağmen raporun getirtilmediğine, arbede sırasında gerçekleşen hakaret eylemi sebebiyle ceza verilmemesi gerektiğine, gerekçesi açıklanmadan alt sınırdan uzaklaşıldığına, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kaçak sigara kolilerini bir araca yüklediğini gören inceleme dışı katılan Z. F.'nin polise ihbarda bulunduğu, bunun üzerine sanığın, Z. F.'ye yönelik tehdit, hakaret ve kasten yaralama eylemlerinde bulunduğu, tarafların polis merkezine getirildiği, sanığın burada da Z. F.'ye yönelik eylemlerine devam etmek istediği, kendisine engel olmak amacıyla müdahalede bulunan Bozyazı İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde görevli polis memurları olan katılanlar ....,... ve......'ye hitaben "Şerefsizler bırakın lan beni, millet kamyonla götürüyor benim üç karton sigarama mı göz diktiniz." dediği, ardından ilçe emniyet müdürlüğü giriş kapısına ve X-Ray cihazının yanında bulunan masaya doğru yumruk atmaya çalışması üzerine polis memurları tarafından zor kullanılarak etksiz hale getirildiği sırada sanığın katılan ... O.'ya hitaben "Ben Diyarbakırlıyım ben içeride olsam da aşiretimi çağırır seni vurdururum, şerefsiz sen kimsin, hepiniz rüşvetçisiniz, hepiniz şerefsizsiniz." sözleriyle hakaret suçunu işlediği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçunun aynı katılana yönelik uzlaşma kapsamına girmeyen silahla kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesine karşın uzlaşma kapsamında kaldığı kabul edilerek, uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve buna bağlı olarak da uzlaştırma giderlerinin sanık üzerinde bırakılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bu sebeple; hükmün yargılama giderine ilişkin kısımdan "uzlaştırmacı gideri 100 TL" ile "toplam 313,10 TL" ibarelerinin çıkartılması ve yerine "toplam 213,10 TL" ibaresinin eklenmesine karar verilerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Olay tutanağı, katılanların aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanları ile duruşmada dinlenilen tanıkların anlatımları doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Dosya arasında bulunan kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin 20.12.2012 tarihli bilirkişi raporu ve adli rapor içerikleri doğrultusunda temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun'un 51 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Sebepler Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Sanık hakkında 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına hükmedilmesine karşın tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığa verilen sonuç 3 ay 19 gün hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.