5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2004/3-89 Esas, 2004/110 Karar ve 04/05/2004 tarihli Kararında da belirtildiği üzere; gerek 765 sayılı TCK'nın 107 ve gerekse benzer düzenlemeyi içeren 5237 sayılı TCK'nın 67. maddelerine göre; bekletici meselenin mahkeme hakiminin ilgili sorunu kendisinin kolaylıkla çözüp çözemeyeceğine göre belirlenecek olması ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6831 sayılı Yasanın 52. maddesi ile özel ormanlarda ve hükmi şahsiyeti haiz Amme Müesseselerine ait ormanlarda yapılacak iş ve işlemler hakkındaki yönetmelik hükümlerine göre de mahkemece bunun görevi kapsamında belirlenebilecek olması karşısında; İstanbul 4. İdare Mahkemesinin 2009/1053 Esas, 2009/1065 Karar sayılı dosyasının sonucunun bekletici mesele sayılamayacağı, bu nedenle zamanaşımını durdurmayacağı, sanıklara isnat olunan görevi kötüye kullanma suçunun 765 sayılı Yasanın 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/10/2010 gün ve 2010/4 MD. 142 Esas, 2010/207 sayılı Kararının içeriği ve 4483 sayılı Yasa gereği soruşturma izni işlemlerinde geçen zamanaşımını durduran süreler de gözetildiğinde suç tarihi olan 10/04/2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.