11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.06.2009 tarih ve 2009/279 - 2009/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya’ya ihraç ettiği giyim eşyasının uçak ile taşıyıp alıcısına 29.01.1998 günü teslim etmesi gereken davalının gecikerek ulaştırdığı malı alıcının gecikme nedeniyle teslim almadığını, ihraç işleminin iptal edilerek yükün başka bir vasıta ile yurda geri getirildiğini, bu nedenle müvekkilinin maddi zarar yanında, alıcı nezdinde itibar kaybına da uğradığını ileri sürerek, şimdilik 9.828 DM kâr kaybı ile 522.881.180.-TL maddi tazminat ve 100.000.000 TL manevi tazminatın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiş, açtığı karşı davada ise ardiye ücreti ve navlun alacağı olarak 541.806.000.-TL’nIn faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen 19.01.2009 günlü, 2009/283 Karar sayılı bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalının gecikme nedeniyle doğan zararlardan sorumlu olduğu, davacının kâr kaybının 8.458,80 DM bulunduğu gerekçesiyle kâr kaybına ilişkin istemin kısmen kabulü ile mahrum kalınan kâr tutarı 8.458,80 DM’nin 22.04.1998’den itibaren yıllık %6,5 DM faizi işletilerek Euro’ya geçiş tarihinden itibaren çapraz kura göre dönüşümü yapılarak ve anılan tarihten itibaren devlet bankalarının Euro ile açılmış yıllık mevduata uyguladıkları en yüksek Euro faizi işletilerek davalıdan alınmasına, mahrum kalınan kâra ilişkin fazla talebin reddine, 175,30 TL maddi tazminatın 22.04.1998’den itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten alınmasına, koşulları bulunmayan manevi tazminat ile fazla talebin ve karşı davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın ise kesinleşmesi nedeniyle bu konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.