11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/01/2011 tarih ve 2011/23-2011/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Alacaklı vekili, borçlu hakkında aldıkları 07/01/2011 tarihli ihtiyati haciz kararı akabinde teminatın iadesi taleplerinin aynı alacak/borç ilişkisi nedeniyle menfi tespit davası açıldığından bahisle reddedilmesi üzerine Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde 2011/31 esas sayılı menfi tespit davasında aynı taleplerinin 17/01/2011 tarihli tensip ara kararıyla reddedildiğini, ancak anılan mahkemenin de bu konuda karar verme yetki ve görevi olmadığını ileri sürerek, teminatın iadesini talep etmiştir.

Mahkemece, menfi tespit davasında ara kararla verilen ihtiyati tedbir kararının, ihtiyati haczi ortadan kaldırdığını, kaldı ki ihtiyati haciz kararına itirazların borçla ilgili asıl davanın açıldığı mahkemece değerlendirilebileceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Talep,

İİK 259 ncu maddesi gereğince alınan teminatın iadesine dair olup borçlu tarafından mahkemece verilen ihtiyati hacze itiraz edilmemiştir. İhtiyati haciz talebinin reddi halinde alacaklı, kabulü halinde ise borçlunun itirazı üzerine verilen karara karşı borçlu temyiz yoluna başvurabilir. İhtiyati haciz nedeniyle alınan teminatın iade edilmesinin talep edilmesi nedeniyle mahkemece verilen kararların temyiz kabiliyeti bulunmadığından HUMK'nun 432/4 maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.