11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.05.2008 tarih ve 2007/309-2008/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 01.08.2002 tarihinde ihracına karar verildiğini, kararın iptali istemine açılan davanın redle sonuçlanarak 12.12.2006 tarihinde kesinleştiğini, davacıya isabet eden konutun 09.03.2002’de genel kurul kararıyla satıldığını, kooperatif tarafından satış işlemine kadar bu yerin büro olarak kullanıldığını ileri sürerek, çıkma payı olarak 5.000 YTL’nin yasal faiziyle, kira bedeli 1.000 YTL’nın ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kira alacağına dair talebin zamanaşımına uğradığını, bu yerin kooperatif tarafından kullanılmadığını, aidat istemine ilişkin alacağın ise 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 17.maddesine göre 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, gecikme faizlerinin aidat alacağından mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ihraç kararının iptaline ilişkin davanın 13.09.2006 tarihinde kesinleştiği, bu tarih dikkate alındığında BK’nun 126.maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan dava açıldığı, davacının genel gider payı düşüldükten sonra bakiye alacağının 4.643,04 YTL olduğu, davacının kendisine isabet ettiğini iddia ettiği dairenin malik ve zilyedi olmadığı, bu nedenle kira alacağı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 4.643,04 YTL’nın temerrüt tarihi olan 09.04.2003 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, kira alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.