9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/4 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) ve (d) bentleri ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 14 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/820 Esas, 2023/916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçtan herhangi bir indirim yapılmaksızın üst sınırdan cezalandırılması ve katılan kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyadaki ses CD'lerinin hukuka aykırı şekilde elde edilmiş delil niteliğinde olduğuna, mağdurenin telefonu üzerinde teknik araştırma yapılmadan karar verildiğine, taraflar arasında gerçekleşen görüşmelere dair HTS ve baz istasyonlarına dair kayıtlarının istenmediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, istinaf incelemesinin duruşmalı yapılması gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece ''...Katılan ... nın aşamalarda alınan istikrarlı beyanlarından da anlaşılacağı üzere, cinsel içerikli filmler izlenirken kıyafetinin üzerinden, sanığın okşama sıkma şeklinde göğsüne dokunduğu, 2022 yılı nisan ayı sonlarında aynı şekilde bu sefer cinsel organına kıyafetinin üzerinden dokunduğu, göğsüne ve cinsel organına eliyle kıyafetinin içinden dokunduğu, Mayıs ayı içerisinde de odada porno izlettirdiği, göğsüne dokunduğu anlaşılmaktadır. Bu haliyle sanığın çocuk olan katılanı cinsel yönden istismar ettiği bu eylemin de artık sarkıntılık düzeyini aştığı ve TCK' nın 103/1-1. cümle kapsamında olduğu kabul edilmiştir.

Katılanın rızası ile teslim ettiği, sanığın da ses kayıtlarını kendisinin gönderdiğini ikrar ettiği CD dökümünün incelenmesinde, sanığın okuma yazma bilmediği için katılanla sesli mesaj gönderme şeklinde iletişime geçtiği, sanığın kendine ait ses kayıtlarında katılanın anlatımı ve olayın oluşuna uygun ses kayıtlarının mevcut olduğu, cinsel içerikli eylemler çağrıştıran sesli mesajlar göndermiş olduğu, eskiye dayalı cinsel bazı durumların yaşandığı karinesini doğuran ses kayıtlarının mevcut olduğu, katılanın bakım ve gözetiminin kendisinde olduğuna dair sesli mesajların olduğu, katılan üzerinde bir takım ceza sonucunu doğuracağını düşündüren psikolojik kaynaklı baskılar içeren sesli mesajlar olduğu görülmüştür. Sanıktan ele geçirilen telefon üzerinde yapılan incelemede 28/06/2022 tarihinde 'tüm pornolar' şeklinde internetten içerik araması yapıldığı, ayrıca 'androidde dosyaları bulma ve silme' konulu içeriğin görüntülendiğinin tespit edildiği, bu haliyle katılanın sanığın kendine ait telefon üzerinden çeşitli porno içerikli görüntüler izlettiği ile uyumlu olduğu düşünülmüştür.

Tüm açıklanan nedenlerle, sanık ...' nın, bakım ve gözetimi ebeveynleri tarafından kendisine tevdi edilmiş, ikinci derece kayın hısımı olarak eşinin kız kardeşi olan, suç tarihinde 13 yaşında olan katılan ...' ya karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda, sarkıntılık düzeyini aşıp göğüslerini ve cinsel organını ellemek suretiyle üzerine atılı cinsel istismar suçunu işlediği kabul edilmekle....'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında eksik yargılama giderine hükmedildiği gerekçesiyle düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır. IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, Ancak;

1.İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında belirlenen temel cezada mağdure üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fırkasının (d) bendi uyarınca artırım yapılmış ise de, sanığın eylemini akrabalık ilişkisi sıfatından istifade ederek ikinci derece kayın hısmı olan mağdureye yönelik gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fırkasının (d) bendinin uygulanması,

2.''Sanığın katılana karşı gerçekleştirdiği cinsel eylemini 103/3-c-d kapsamında birden fazla ağırlaştırıcı hali ile işlemiş olduğu kanaati ile sanığa uygulanacak temel ceza belirlenirken alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması gerektiği kanaatine varılmıştır.'' şeklindeki olaya uygun düşmeyen gerekçeyle sanığa fazla ceza verilmesi, hususları göz önüne alındığında istinaf başvurusunun kabulü yerine değişik nedenle düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiince öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/820 Esas, 2023/916 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.