5. Ceza Dairesi

Çocuğun basit cinsel istismarı ve yaralama suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2010 gün ve 2010/734 Esas, 2010/807 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Davaya usulen katılıp katılan sıfatını almamış olması nedeniyle hükmü temyize de hukuken hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdure vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık müdafiin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın mağdurenin babası olup 8-9 yaşlarından beri değişik zamanlarda tehditle mağdurenin kalçasını elleyip cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürterek zincirleme biçimde basit cinsel istismar suçunu işlediği ve yine bu zaman dilimi içerisinde mağdureyi satırla kovalayıp yaralama suçuna teşebbüs ettiği, soruşturma evresindeki mağdure ve annesinin birbirleri ile uyumlu ve kanaat verici anlatımları, psikologun oluşa uygun değerlendirmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nun 103/4 ve 43/1. maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.