7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2014 tarihli ve 2013/1346 Esas, 2014/603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 10000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2019/15745 Esas, 2020/4675 Karar sayılı ilâmıyla 7242 sayılı Kanun değişikliklerinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/1136 Esas, 2021/2410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanunu'nun 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ... hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasıa ve suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkindir.

1.30.07.2013 tarihinde adli arama kararı ile sanığın iş yerinde, iş yerine ait depoda ve kömürlükte yapılan aramada toplam 297 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında sigaraları satacağını beyan etmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosyada mevcuttur. IV. GEREKÇE

1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/1136 Esas, 2021/2410 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, kaçak eşyaların ele geçme şekli, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

2.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar, 16.05.2017 tarihli, 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 30.07.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 15.08.2013, Yapılan UYAP sorgulamasında, yine sanık hakkında halen derdest olan Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/278 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 18.07.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 26.05.2014 olduğu, Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde bu husus nazara alınmadan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/1136 Esas, 2021/2410 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.