7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/22 Esas, 2015/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.04.2018 tarihli ve 2017/12652 Esas, 2018/3775 Karar sayılı ilâmıyla;"..Olay günü sanığın ele geçen kaçak sigaraların satışını yaptığına dair tutanak düzenlenmesine karşın, sanığın mahkemedeki savunmasında suça konu 242 paket sigaranın kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin ortaya çıkartılabilmesi için 11/10/2013 tarihli olay tutanağında isimleri yazılı zabıt mümzileri duruşmaya çağrılıp sigara satışına ilişkin bilgileri sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi...." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2018/652 Esas, 2019/1014 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ve re'sen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanat Sokağı içerisinde kolluk görevlileri tarafından, sanığın da aralarında bulunduğu kişiler üzerinde yapılan genel asayiş uygulamasında, sanıktan ele geçirildiği iddia olunan 242 paket kaçak sigara için kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Tutanak tanıkları beyanları dava dosyasında yer almaktadır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; hukukî süreç başlığı altında (2) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin bozma ilâmı, sanığın istikrarlı savunmalarında olay günü kaçak sigara satmadığını, dosya kapsamında yer alan CD inceleme tutanağında sigara sattığına dair bir tespitin bulunmadığını beyan etmesi, sanığın beyanlarının CD inceleme ve araştırma tutanağındaki görüntülerle doğrulanması yine olay tutanağında sanıktan ele geçirildiği iddia olunan sigaraların ne şekilde geçtiğinin açıkça belirtilmemesi, tutanak tanıklarının sigaraların ele geçirilmesi konusundaki genel ve birbiri ile çelişen beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2018/652 Esas, 2019/1014 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine maktu vekâlet ücreti verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V.KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2018/652 Esas, 2019/1014 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde öngörülen maktu vekâlet ücreti olan 2.725,00 TL'nin hazineden alınarak sanığa verilmesine"” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi. Yz. İşl. Müd. Y. M.B.